|
Γράμμα στο Πνεύμα των γιορτών |
| Εκτύπωση |
|
E-mail
|
Αγαπημένο μου εορταστικό Πνεύμα, τώρα που ο Αγιος Βασίλης άλλαξε καριέρα και θα πουλά κινητά τηλέφωνα, νομίζω πως όλο και περισσότεροι θα σε θυμούνται και θα στέλνουν επιστολές σαν τη δική μου. Δεν θέλω να λυπάσαι για τον εν λόγω Αγιο, κάπως έτσι ξεκίνησε την καριέρα του τη δεκαετία του '20 πουλώντας αναψυκτικά γνωστής μάρκας που τον επινόησε. Στη συνέχεια τον υιοθέτησε το Χόλιγουντ και σκόρπισε τη φήμη του σε όλο τον κόσμο ως ένα από τα πιο πετυχημένα πρότζεκτ προώθησης πάσης φύσεως εποχικών πωλήσεων κάθε τύπου προϊόντων και υπηρεσιών. Η οικονομική κρίση τού έδειξε το δρόμο ξανά στις πωλήσεις, αυτή τη φορά των κινητών τηλεφώνων και αναστάτωσε τον κόσμο των μοναχικών παιδιών, για τα οποία η προσμονή του Αγιου Βασίλη υπήρξε ένας τουλάχιστον ικανός λόγος για τον οποίο αξίζει να περιμένουν για να μεγαλώσουν....
Μιας και μιλώ για τα μοναχικά παιδιά νομίζω πως και εσύ τέτοιο υπήρξες. Ενα μοναχικό παιδί, που επιζητά με μανία την προσοχή και όταν την κατακτήσει δεν ξέρει τι να την κάνει. Προτιμά να μιλά μόνο με τους φανταστικούς του φίλους και να παρατηρεί τις φιγούρες τους στο ταβάνι του πολύχρωμου δωματίου του. Προτιμά τον κόσμο του από τον κόσμο των άλλων. Ξέρει πολύ καλά πως όταν είσαι παιδί κανείς δεν ανησυχεί που μιλάς μόνος στη γωνιά του σαλονιού, όπου οι ενήλικοι αναπολούν τον χαμένο χρόνο. Κανείς δεν ανησυχεί που γελάς τρανταχτά με πράγματα που δεν θα έπρεπε να προκαλούν γέλιο. Κανείς δεν δίνει σημασία που οι ζωγραφιές σου τρέμουν και τα χρώματα ανισορροπούν επιζητώντας προσοχή. Οταν είσαι παιδί μπορείς να γεύεσαι ανιδιοτελώς αγκαλιές και χάδια που δεν κρύβουν εκπλήξεις.
Για να είμαι ειλικρινής, τον τελευταίο καιρό βρίσκω όλο και περισσότερους ανθρώπους που προτιμούν να μείνουν για πάντα μοναχικά παιδιά. Αρνούνται να μεγαλώσουν, θέλουν να μείνουν μοναχικά παιδιά που μιλάνε μόνα τους παρά να γίνουν έρημοι ενήλικες που μονολογούν στον δρόμο τους. Και αν με ρωτάς σε ποιους θα λείψει περισσότερο ο Αγιος Βασίλης τώρα που άλλαξε καριέρα και έπιασε part time δουλειά stagier σε κατάστημα εταιρείας κινητής τηλεφωνίας, θα σου απαντούσα πως θα λείψει σε αυτούς τους αρνητές της ροής των πραγμάτων και του χρόνου, στους ενήλικες που αρνούνται να ενηλικιωθούν. Νομίζω ότι πολλούς από αυτούς τους αναγνωρίζω με μια γρήγορη ματιά καθώς κυλάνε ανάμεσα στο πλήθος, τους καταλαβαίνω από το παιδί που κατοικεί στο βλέμμα τους. Σε αυτούς θα λείψει περισσότερο ο Αγιος Βασίλης που αλλάζοντας καριέρα πήρε μαζί του για πάντα το ανεκτίμητο αίσθημα ασφάλειας που σπάνια επισκέπτεται κόσμους σαν τον δικό τους, χαρίζοντάς τους στην αβεβαιότητα. Αυτός ο αβέβαιος εαυτός προσηλώνεται στα φωτάκια, κυλιέται στις φλοκάτες, ζαλίζεται από κόκκινο κρασί και ανοίγει δώρα που ξέρει πως δεν τα έχει φέρει ο Αγιος Βασίλης γιατί αυτός συνεχίζει να υπάρχει, υπήρχε πάντα, αλλά άλλαξε καριέρα... Χρόνια σου πολλά, με υγεία, έμπνευση και ισορροπία! |